Verhuisd



Let op: Neder-L is verhuisd naar www.neerlandistiek.nl

zondag 30 september 2012

Steeds weer nieuwe taalscheurtjes

De geschiedenis van België

Een van de menselijke breuklijnen die al een paar duizend jaar door het Europese continent loopt is de grens tussen het gebied van de Germaanse en dat van de Romaanse talen. En op weinig plaatsen heeft die grens tot zoveel schermutselingen geleid als in België.

De schrijfster Brigitte Raskin – in de jaren tachtig een van de eerste winnaars van de AKO-prijs – schreef een helder en beknopt geschiedenisboek over de bijna tweeduizend jaar dat die grens zich door de Lage Landen slingert: vanaf de Romeinse bezetting via de eindeloze wisselingen van de wacht tijdens de middeleeuwen, met steeds weer andere indelingen van het gebied en steeds weer andere grote rijken waar de verschillende gebieden toe behoorden.

zaterdag 29 september 2012

Medieval Francophone Literary Culture Outside France. Conference 2013

Medieval Francophone Literary Culture Outside France is an AHRC-funded research project that aims to investigate how francophone literary texts travelled across Europe and beyond.
The project’s research questions include:
  • In what social and cultural milieus were francophone texts composed and disseminated outside France?
  • Is there a transnational francophone literary culture, and how does it vary?
  • Does the focus and form of medieval francophone literary texts change as they migrate?
  • Do sites of production and transmission outside France influence literary traditions in France?
  • Does literary French imply a cultural identity? If so, is this necessarily associated with France?
  • Should cultural identities be reconceived as mobile, produced by movement as much as by place?
  • What is the cultural freight of non-standard and hybrid forms of French?
  • How do non-standard forms influence our understanding of what French is?
  • Are there implications for literary history?

Engels lezen in vertaling


In het oktobernummer van Onze Taal staat een artikel van Bertold van Maris over een van de opmerkelijkste taalverschijnselen van de afgelopen decennia: dat Nederlanders steeds meer Engelstalige boeken lezen, ook in vertaling.

Vooral dat laatste is heel opmerkelijk; de Top-10-lijsten van best verkochte boeken bestaan al lange tijd hoofdzakelijk uit Engelstalige werken in Nederlandse vertaling. Hoe komt dat? De door Van Maris geraadpleegde experts komen niet ver met hun verklaring.

vrijdag 28 september 2012

Klankencyclopedie van het Nederlands (13): [i]

[i] De [i] maak je door de voorkant van je tong op te tillen – zo hoog dat het puntje bijna het verhemelte vlak achter de tanden raakt. De [i] is daarom een van de drie punten van de klinkerdriehoek – de andere zijn de [a] en de [u]. (In het eerstgenoemde stukje vertel ik nog wat meer over de klinkerdriehoek.)

Als je na een [i] een andere klinker plaatst, voeg je als spreker van het Nederlands een [j] in: p[ij]ano, Ch[ij]os, p[ij]oen. Die [j]-klank lijkt heel sterk op de [i], en is eigenlijk niet veel anders dan een nog nét iets engere vernauwing die ook nog iets korter duurt.

Er is een uitzondering: wanneer er twee [i]'s naast elkaar staan, komt er geen [j] tussen. De kroongetuige daarvoor is het woord Shiiet: dat wordt niet uitgesproken als Sh[ij]iet. Waarom is dat?

donderdag 27 september 2012

Gek interessant

Het nieuwe nummer van het taalkundige tijdschrift TABU staat weer vol prachtige artikelen. Zo heeft de Groningse hoogleraar Nederlands Jack Hoeksema een artikel dat gaat over gek, waanzinnig en krankzinnig als 'bijwoorden van graad', dat wil zeggen, in zinnen zoals de volgende:

  • Het is krankzinnig duur. 
  • Het is waanzinnig duur. 
  • Het is niet zo gek duur.
Zoals uit deze voorbeelden al blijkt is er een verschil tussen de drie: gek kan alleen gebruikt worden in combinatie met niet (zo). Het is gek druk kun je niet goed zeggen.

woensdag 26 september 2012

Intrinsiek slecht in 1875

Bram Moskowicz heeft een opvallende gevoeligheid voor taal. Je krijgt het idee dat er weinig mensen zijn die woorden zozeer pijn kunnen doen als deze beroemde advocaat. Doorlopend is hij tot in het obsessieve bezig om de woorden van anderen op een goudschaaltje te wegen om te zien of er niet één grammetje krenking in kan worden gewogen. Je kunt dat lezen in zijn boek Liever rechtop sterven dan op je knieën leven, dat ik een paar maanden geleden hier besprak.  Ik vind dat een sympathiek trekje van hem, maar soms slaat hij een beetje door.

Moskowicz staat onder vuur. De Deken van de Orde van Advocaten, Germ Kemper, wil hem een halfjaar lang schorsen vanwege zijn ondoorzichtige financiële handel en wandel. Waarom niet een jaar? Omdat Moskowicz geen intrinsiek slecht mens is, verklaarde Kemper in een interview. Let wel: geen intrinsiek slecht mens.

Hieraan blijken Moskowicz en zijn vriend Leon de Winter zich nu enorm te hebben gestoord.

Krabbelaars


Ik snap signeren niet. Althans, ik dacht dat ik het snapte, maar mijn idee blijkt niet te kloppen. Als lezers een auteur erg bewonderen, vermoedde ik, vinden ze hun boek nog waardevoller als hij (of zij natuurlijk) er iets persoonlijk in gezet heeft: zijn naam, of misschien zelfs iets wat met een merkwaardig woord een ‘opdracht’ heet. Net zoals sporthelden en filmsterren dat vaak gevraagd wordt om te doen op foto's, cd-hoezen of lichaamsdelen.

Maar zo zit het niet.

dinsdag 25 september 2012

Verhuizing Elektronische ANS

Misschien had u al gemerkt dat de E-ANS wegens technische problemen niet meer bereikbaar was. Gelukkig is de website van de ANS (en daarmee de E-ANS) eindelijk weer bereikbaar, zij het op een nieuw adres. Dat adres is:

voor de website: http://ans.ruhosting.nl (waar meer informatie staat over actuele zaken)

voor de E-ANS: http://ans.ruhosting.nl/e-ans

De migratie van de E-ANS betekent dat alle links die op andere sites staan, aangepast zullen moeten worden. Hopelijk kan dat opgelost worden door eenvoudigweg (en eenmalig) een deel van het adres te veranderen. Mocht dat niet zo zijn, dan hoor ik het graag.

De Google-zoekmachine geeft voorlopig nog geen ANS-resultaten. Dat zal waarschijnlijk pas het geval zijn als er eerst voldoende verkeer is naar ons nieuwe adres, zodat Google ook de ANS-bestanden opnieuw gaat indexeren. Het probleem is door onze webmaster aan Google gesignaleerd.

Petitie Vlaams Dialecterfgoed

'Dialecterfgoed verdient steun van de overheid'

Enkele Vlaamse organisaties voor de bestudering van het traditionele dialect maken zich zorgen over het wegvallen van enkele belangrijke overheidssubsidies. U kunt een petitie tekenen op de website www.dialecterfgoed.be.





Aanbieding Onze Taal


Het tijdschrift Onze Taal heeft deze week een speciale aanbieding: wie zich deze week aanmeldt krijgt de eerstkomende drie nummers gratis. U kunt daarbij kiezen voor een papieren of een digitaal abonnement; die kosten evenveel, maar bij het digitale abonnement krijgt u ook toegang tot de digitale archieven van het tijdschrift, die teruggaan tot 1932.

Meer informatie en een aanmeldingsformulier vindt u op de website van Onze Taal.

Buiten de band. Boekencollecties in de middeleeuwse Nederlanden

Symposium ter gelegenheid van het twintigjarig jubileum van Queeste. Tijdschrift over middeleeuwse letterkunde in de Nederlanden


Nijmegen, 14 februari 2013



Het idee dat teksten betekenis krijgen binnen de materiële context waarin ze worden overgeleverd, is sinds de opkomst van de überlieferungsgeschichtliche Methode en de New Philology in de vorige eeuw niet meer weg te denken uit de studie van de historische letterkunde in de Nederlanden. Deze benaderingen hebben tot nu toe vooral geleid tot onderzoek naar teksten in hun handschriftelijke omgeving, in het bijzonder die van het verzamelhandschrift. De redactie van Queeste wil met een symposium en daaraan gekoppeld themanummer het terrein buiten de contouren van het verzamelhandschrift verkennen. Evenals teksten stonden (verzamel)handschriften niet op zichzelf. Zij hebben gefunctioneerd in een al dan niet overgeleverde boekenverzameling en kregen binnen deze context betekenis. ‘Libraries were dynamic institutions that actively processed, shaped, and imposed meaning on the very materials they contained’, zo stelde Jennifer Summit in 2008 in Memory’s Library. Medieval Books in Early Modern England.

Een nieuw mwah

Is mwah een Nederlands woord? Het werd tot enkele jaren geleden weinig geschreven en het is een tussenwerpsel – een woord dat wanneer het gebruikt wordt min of meer op zichzelf staat en niet in de zin geïntegreerd wordt. Het is daarom de aandacht van de woordenboekmakers ontsnapt.

Wie het woord opzoekt in de duizenden berichten die iedere seconde voorbijflitsen, vindt heel veel flitsen. Daaronder zit behoorlijk wat Engels, maar in die taal betekent mwah voor zover ik kan nagaan alleen 'zoen'.  In het Nederlands komt die betekenis ook voor – tot mijn verbazing, ik kende het helemaal niet:

maandag 24 september 2012

Schrijfwijzer

Voor de bezoekers die Neder-L vandaag via NRC Handelsblad gevonden hebben en nieuwsgierig zijn naar de discussie van deze zomer over de Schrijfwijzer van Jan Renkema:

Middelnederlandse scheldwoorden 7


Ik had mijn serie van Middelnederlandse scheldwoorden even onderbroken, omdat ik iets anders te melden had. Hier is echter deel 7 van de scheldwoordenlijst, gebaseerd op het Rhetoricaal Glossarium van Mak. Opdat u ouderwetsch schelde. Komen ze:


Plat praten in de Fabeltjeskrant

Doordat Ger Smit een paar dagen geleden overleed, stond De Fabeltjeskrant de laatste dagen weer in de belangstelling. Smit nam in die serie de stemmen van onder andere Gerrit de Postduif, Bor de Wolf, Lowieke de Vos, Meneer de Raaf, Meindert het Paard en Ed Bever voor zijn rekening.

Arjen Fortuin lanceerde in zijn column van vrijdag de Bor de Wolf-prijs. Bor was volgens Fortuin 'de meest tragische literaire figuur uit de naoorlogse televisiegeschiedenis'. Onder mijn generatiegenoten op Facebook zoemde het vervolgens van nostalgie. Wat was die serie toch prachtig, en cultureel en wat was het moeilijk voor te stellen dat zoiets nu nog gemaakt zou worden.

Ook voor mij roept de stem van meneer de Uil herinneringen op aan natte haartjes en nog éven opblijven. Een van de eerste leesherinneringen die ik heb is de aankondiging van De Fabeltjeskrant in de Varagids. Maar nu ik wat afleveringen op YouTube keek, zag ik vooral wat de serie had gedaan voor de opvattingen over taalvariatie in Nederland.

zondag 23 september 2012

De Griekse klinkeroorlog

We leven in een tijd waarin wetenschappers het hebben gedaan – ook als ze alleen maar de waarheid zeggen. U herinnert zich misschien de discussie nog wel van een paar jaar geleden tussen Helen de Hoop en Ronald Plasterk. De Hoop had met haar onderzoeksgroep vastgesteld dat 'hun' niet alleen steeds vaker als onderwerp werd gebruikt, maar dat dit vooral gebeurt als het onderwerp van de zin mensen zijn: hun liggen op bed gaat eerder over de gasten op een uitgelopen feestje dan over hun jassen.

Plasterk zag zich genoodzaakt om deze ontwikkeling een halt toe te roepen. Hun als onderwerp! Niet onder zijn ministerschap! En suggereerde ondertussen dat die neerlandici maar de hele tijd de taal aan het veranderen zijn.

zaterdag 22 september 2012

Al lezende in Ogier van Denemerken – 8


Al lezende in Ogier van Denemerken – 8 : Dramatische aftocht

Amand Berteloot


De Sarrazenen hebben Rome bezet en Karel de Grote probeert de stad voor de christenheid te heroveren. Sultan Karahen heeft zich uit protest tegen de verraderlijke manier waarop zijn geloofsgenoten Ogier gevangen hebben genomen, naar het kamp van de christenen begeven en zich bij Karel als gijzelaar aangeboden. Door middel van een list lukt het Karels troepen uiteindelijk binnen te geraken in de door de Sarrazenen bezette stad. Terwijl de christenen de stad straat per straat heroveren, heeft de Sarrazeense ‘ammirael’ Cursabel zich met zijn legeraanvoerders in de citadel (‘het palas’) teruggetrokken om over de voortzetting van de strijd te beraadslagen. De koning van Montbrant stelt zonder omwegen voor:
Herr ammirael min, wijc pallas
Und seyle wij zu der zee wert,
Unendlich ist zergangen unser vart. (3977-3979).
Met deze regels heeft Ludwig Flugel, de kopiist van het Heidelbergse handschrift, een stuk tekst geproduceerd, dat noch Duits noch Nederlands is, en dat men niet zomaar begrijpt.

Allochtoon

Soms moet ik even met vakantie van de Nederlandse taal en heb ik behoefte aan een ander onderwerp. Dan geef ik me over aan mijn hobby: de studie van de Griekse dialecten. Dezer dagen ben ik in Gent op een congres over dat onderwerp: volle dagen met discussies over de manier waarop je vragen maakt in het Pontisch en een rare nieuwe intonatie in het Cypriotisch.

Het is enerzijds prettig dat dit nog kan in een wereld die instort – iedere keer als ik ze spreek, hebben Griekse collega's nog grotere gruwelverhalen over een moeder die met 20% gekort wordt op een pensioen van 600 euro, over de opkomst van de fascisten, over de vlucht naar het buitenland van iedereen met enige mogelijkheid. Maar het voelt ook een beetje ongemakkelijk.

Ondertussen kom ik van de Nederlandse taal ook niet echt los. De Morgen pakte gisteren voor de tweede dag op rij groots uit over het woord allochtoon – een Grieks woord dat de meeste Grieken niet meteen kennen, al is het uit Griekse elementen opgebouwd.

vrijdag 21 september 2012

Ogier van Denemerken : hoofdstukken 81-89


Ogier van Denemerken

Hertaling van het Middelnederlandse epos naar de Middelhoogduitse Ogier von Dänemark,
zoals bewaard gebleven in handschrift Heidelberg CPG 363,

door Amand Berteloot.

Hoofdstukken 81-89
(regels 3760-4136)

Verantwoording van de editie

Marino tegen de zure mensengeur

Ik moet toegeven dat ik een tijdlang niet wist wat ik eigenlijk aan moest met de nieuwe dichtbundel van Jean-Pierre Rawie, De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag. Op het eerste gezicht is het een gemakzuchtig vervolg op zijn eerdere, goedverkopende bundels: een heleboel expliciet benoemde melancholie en vergankelijkheid en berusting van een man van zestig die inmiddels mensen om zich heen ziet sterven

Dat alles gebeurt in weinig sprankelende, maar metrisch bijna altijd correcte verzen – van de jambische pentameter krijgt Rawie nooit genoeg, net zo min als van gemeenplaatsen:

donderdag 20 september 2012

Sombere troonrede




Vanmorgen las ik een opmerkelijk bericht op de website van het nrc. De Troonrede zal voortaan niet meer worden nagelopen door Peter Smulders, de directeur van Onze Taal. Er ontstond ophef omdat hij vooraf zou hebben verklapt dat de toon van de rede van dit jaar ‘somber’ was. Smulders is boos op Omroep Brabant, dat het bericht op die manier naar buiten bracht. Smulders vertelt op nrc.nl: 

De Troonrede is een zeer gevoelig onderwerp en iedereen was gespitst op nieuws over de inhoud. Zij zetten een zeer tendentieuze kop boven hun bericht, met een woord dat ik nooit uitgesproken heb. Ondanks herhaaldelijk verzoek er iets aan te doen bleef die kop staan en daarmee begon de discussie. Ik lees nu overal dat ik over de toon heb gezegd dat die somber was, terwijl ik dat woord nooit uitgesproken heb.

Mijn eerste gedachte was: wat een ophef over één enkel woordje (dat Smulders vast wel één keer in zijn leven uitgesproken heeft - 'nooit' lijkt me sterk, maar dat terzijde)! De troonrede is ieder jaar weer de aanleiding voor een eindeloze stroom voor- en nabeschouwingen, analyses en discussies. Van het ‘wie heeft hem als eerste in handen?-gevecht’ tussen journalisten (Frits Wester van RTL Nieuws wint meestal) tot het overvloedige commentaar in kranten en tijdschriften en op internet. Dit laatste wordt zowel op de inhoud (‘wat Beatrix over de economie zei was vaag’) geleverd als op de ceremoniële aspecten (‘die hoed van Jetta Klijnsma kon echt niet’). Ik kan meestal niet anders dan het als 'muggenzifterij' bestempelen.

Klankencyclopedie van het Nederlands (12): [p]

[p] De [p] maak je door je lippen op elkaar te houden en daarmee de naar buiten stromende lucht tegen te houden. Wanneer je je lippen uiteindelijk loslaat, komt de lucht er met een plofje uit. Aan dat plofje herkent de luisteraar dat je een [p] gezegd hebt. 

De [p] is waarschijnlijk de minst opmerkelijke van alle Nederlandse spraakklanken. Er lijkt in de afgelopen eeuwen weinig aan veranderd, en hij is ook in de Nederlandse dialecten nogal uniform. Bovendien wordt de [p] niet veel anders uitgesproken of hij nu aan het begin, het midden of het eind van het woord staat. De [p] komt ook in vrijwel alle talen voor – het Arabisch is een van de weinige uitzonderingen.

 

Waarom is de [p] zo saai?

woensdag 19 september 2012

PVV'er Bosma (wars van links) citeert zomaar Elsschot


Martin Bosma wordt de partij-ideoloog van de PVV genoemd. Hij is schrijver van de speeches van Geert Wilders en van het PVV-verkiezingsprogramma. Bosma is wars van links en wars van kunst. Hij houdt ervan links nu en dan een plaagstootje te geven, bijvoorbeeld toen hij een column aannam in NRC Handelsblad - een PVV’er in het hol van de leeuw.

Maar diezelfde Bosma is groot liefhebber van poëzie. Als (vervangend) voorzitter in de Tweede Kamer heeft hij altijd een bundeltje Afrikaanse poëzie naast zich liggen.

Een nieuw pesterijtje van Bosma werd bedolven onder alle verkiezingsretoriek. 

Letteren &cetera

28 september 2012

Dichters Ellen Deckwitz en Jean Pierre Rawie en de Spaanse auteur Antonio Muñoz Molina zijn op vrijdag 28 september te gast in Letteren &cetera. In deze anderhalf uur durende talkshow spreekt de directeur van het Nederlands Letterenfonds Pieter Steinz met drie schrijvers en/of vertalers die op verschillende manieren door het fonds zijn gesteund.

Antonio Muñoz Molina geldt als een van de meest toonaangevende hedendaagse Spaanse auteurs; vrijwel al zijn, vaak historische, romans, zoals De nacht der tijden en Sefarad werden in het Nederlands vertaald. In september is Muñoz Molina als writer in residence in Amsterdam. Tegelijkertijd verschijnt Maanstorm, vertaald door Adri Boon (De Geus): een klassieke bildungsroman over een 13-jarige jongen die zich onherroepelijk verloren voelt in een Spaans dorp – het jaar is 1969, de week waarin Neil Armstrong als eerste de maan betreedt. Een gesprek over de Spaanse geschiedenis, en de blik van de buitenstaander op Amsterdam.

Drie keer knijpen

De mooiste zin van 2011 kennen we nu ook, dankzij het onvolprezen literaire weblog Tzum:
Ik zou mijn moeder nog wel eens in die dikke Velsense vissersneus van haar willen knijpen, een neus die van geen ophouden wist, in tegenstelling tot mijn moeders nieren, die het begaven onder de druk van alle medicijnen – nu ja, niet echt knijpen, want een beetje zoon die knijpt zijn moeder niet, die eert het wijf dat moeder heet, maar die dikke kokkerd van een gok van haar, dus, tussen mijn wijs- en middelvinger en duim pakken, zoals ik vroeger vaak deed, om te plagen, als een soortement van liefkneuzing, dat zou ik graag nog eens een keertje doen.
De jury heeft 52 woorden nodig om de 99 woorden van die zin te prijzen, maar volgens mij gaan ze nog moedwillig aan een belangrijk constructieprincipe van de zin voorbij: het getal 3.

dinsdag 18 september 2012

De ideale geheimtaal

Als kind was ik gefascineerd door geheimtalen. In de Eppo en de Donald Duck stonden boodschappen zoals:
- Fdktj hr unnq sduqdcdmdm ne kdfdm.
Die boodschap zou je dan leiden naar een grote schat wanneer je hem kon ontcijferen. De ontcijfering was altijd veel te simpel. Het begint er al mee dat je aan deze tekst meteen kunt zien dat hij versleuteld is omdat het onwaarschijnlijk is dat sduqdcdmdm met zijn ene klinker een woord is in enige taal.

Ik ging dus op zoek naar de ideale geheimtaal, één waarvan je niet meteen kon zien dat hij een geheimtaal was. En eigenlijk ben ik daar nog steeds mee bezig.


maandag 17 september 2012

Derde Jacob van Lennep-lezing door Peter Raedts

De liberale Middeleeuwen

Rond 1800 werden de Middeleeuwen herontdekt. De Middeleeuwen werden een voorbeeld van authentieke menselijkheid, onderlinge verbondenheid en wederzijdse verantwoordelijkheid in hechte volksgemeenschappen. In zijn lezing gaat Raedts in op de negentiende-eeuwse fascinatie voor de Middeleeuwen. Hij zal ingaan op de paradox dat liefhebbers van de moderne tijd ook vaak grote bewonderaars van de Middeleeuwen waren. Alleen dachten ze dan eerder aan het ontstaan van steden of het Engelse Parlement dan aan warme dorpsgemeenschappen of Gotische kathedralen.

Prof. dr. Peter Raedts is hoogleraar Middeleeuwse geschiedenis aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Recent publiceerde hij het zeer goed ontvangen De ontdekking van de Middeleeuwen. Geschiedenis van een illusie (Amsterdam 2011) waarin de verbeelding van de Middeleeuwen in latere tijden centraal staat.

Middelnederlands in de deeltjesversneller

Remco Sleiderink is een onderzoeker die nieuws uit de Middeleeuwse literatuur brengt. Kan dat dan? De Middeleeuwen zijn toch voorbij? Nou en of dat mogelijk is. Zo ontdekte hij in 2010 een paar nieuwe fragmenten van Jacob van Maerlant - ik geef toe dat dit vooral bij mediëvisten spectaculair nieuws was, maar dat het grote publiek er niet echt koud of warm van werd. 

Twee jaar eerder had Sleiderink daarentegen een echte vondst: erotische poëzie uit de veertiende eeuw. Oftewel tweehonderd verzen nieuwe porno uit de Middeleeuwen. Deze vondst grijpt in in de literatuurgeschiedenis.

Zin in een pruim?

Klaarkomen, wippen, soppen, naaien, pijpen, rukken, poesje, lid, meesteres: ik verklap geen geheim als ik zeg dat al deze woorden er een seksuele betekenis bij hebben gekregen. Sterker nog, de seksuele betekenis van deze woorden is op weg de niet-seksuele te verdringen. Bij andere, zoals pruim en paal, overheerst de oorspronkelijke betekenis nog (of ik ben naïef).

Waarom deze observatie? De leeftijd dat ik het leuk vond om zulke woorden op schrift te stellen heb ik wel achter me gelaten, en de grote waarschijnlijkheid dat deze blogpost de komende jaren een gestage stroom zoekmachinegebruikers zal trekken én teleurstellen, verschaft me wel wat voorpret, maar mijn drijfveer is het toch niet. Nee, wat me boeit is een historische vraag.

zondag 16 september 2012

Esso Bloemlezingenreeks

Geopend: De Esso Bloemlezingenreeks, 1954-1971. Een online-expositie
www.nederlandsepoezie.org/esso

Mede mogelijk gemaakt door ExxonMobil/Esso Nederland B.V.

Esso Nederland N.V. verraste haar relaties van 1954 t/m 1971 jaarlijks met een bijzonder geschenk: een poëziebloemlezing. De oplage bedroeg aanvankelijk 12.000, later meer dan 17.000 exemplaren, die in fraai vormgegeven enveloppen werden verstuurd.

Nederlands voor beginners

Eergisteren stond ik een dagje voor Onze Taal op de 50PlusBeurs in Utrecht (die beurs is inmiddels afgelopen, u kunt er niet meer naartoe). De bedoeling was om abonnementen te verkopen aan de van heinde en verre toegestroomde kwieke bejaarden, maar dat viel ondanks de zeer aantrekkelijke beursaanbieding een beetje tegen. 

Wel kreeg ik er door het publiek een idee aangereikt dat eigenlijk zou moeten worden uitgevoerd. Dat kwam onder andere doordat de beurs ook bezocht werd door een aantal heren met hun Oost-Europese of -Aziatische bruiden.

zaterdag 15 september 2012

Biografie (2)


Honderdvijfentwintig auteurs uit de negentiende en twintigste eeuw van wie het werk op de leestafel kan liggen. Romans die vragen om een esthetische, emotionele en intellectuele respons. Die die respons willen. Die daartoe uitnodigen. Gedichten en gedichtenbundels. De lezer onder de leeslamp, op de sofa, in de trein, achter zijn bureau. Achter zijn computer desnoods – enthousiast of minder enthousiast zijn bevindingen formulerend. Thema’s, lijnen in een oeuvre, stilistische opgetogenheid, het boek of het gedicht en de wereld. De organisatie en uitwisseling van dat alles. Onderzoekprogramma’s, vaktijdschriften, neerlandistiek. Rage, hype, paradigma.

Als er één paradigma is dat zich de afgelopen decennia heeft weten te nestelen, dan is het dat van het biografisch onderzoek. Honderdvijfentwintig gebiografeerde auteurs.

Is het een vloek?

De Bond tegen het vloeken is vermoedelijk een van de vermogendste taalorganisaties ter wereld. De Bond is bekend van de affiches op de stations waarin er ten overvloede op wordt gewezen dat vloeken 'aangeleerd' is, maar bedenkt nog steeds af en toe iets nieuws. Zo kwam hij deze maand met geheel nieuwe campagnes.

Intrigerend daarbij is onder andere dat de bond zijn naam verandert en voortaan door het leven wil gaan als Bond tegen vloeken (dus zonder het lidwoord het voor vloeken). Ik heb geprobeerd te vinden waarom de bond dat wil, maar ik kan het nergens vinden. Heeft het bestuur ontdekt dat het soms ook als een obsceen woord kan worden gebruikt (ze doen het in de bosjes).

vrijdag 14 september 2012

Wanneer u zeggen pijn doet

Zelden heb ik de pijn gevoeld die taalvariatie teweeg kan brengen, als toen ik gisterenmiddag in het gezicht van mijn buurvrouw keek. Het was mooi weer, ze had een pakje voor me aangenomen van de postbode dat ik kwam ophalen. Ze vertelde dat ze binnenkort 'eindelijk' ging promoveren en ze sprak me aan met u.

Toen ik haar voorstelde om elkaar te tutoyeren, kreeg ze die blik in haar ogen die me door de ziel sneed. 'Ik vind dat wel een beetje moeilijk,' gaf ze schoorvoetend toe.

donderdag 13 september 2012

Ogier van Denemerken : hoofdstukken 71-80


Ogier van Denemerken

Hertaling van het Middelnederlandse epos naar de Middelhoogduitse Ogier von Dänemark,
zoals bewaard gebleven in handschrift Heidelberg CPG 363,

door Amand Berteloot.

Hoofdstukken 71-80
(regels 3303-3759)

Verantwoording van de editie

Drie van de vier mensen praat zo

Soms is het moeilijk om te beslissen of het werkwoord in het enkelvoud of het meervoud moet staan. Zeg je een paar schoenen staat in de gang of een paar schoenen staan in de gang? Een aantal politici viert of vieren feest? Ruim 30% van de kiesgerechigden kwam of kwamen niet opdagen?

De variatie – en daarmee de moeilijkheid om te kiezen – komt in dit soort gevallen voort uit het feit dat het onderwerp van de zin – een paar schoenen, een aantal politici, 30% procent – zowel een enkel- als een meervoudig deel bevat. Maar gisteren ontdekte ik ineens een nieuw probleem, een waar eigenlijk geen sprake is van enig enkelvoud in het onderwerp en het werkwoord tóch meervoudig is. Iemand twitterde:

woensdag 12 september 2012

Eraan zijn verknocht

(door Jan Stroop)

Journalisten hebben de gewoonte om in een bijzin ’t voltooid deelwoord achteraan te zetten: en dat een tweede is gearresteerd (Volkskrant, 7 aug. jl.). Ze doen dat ook bij meerledige werkwoordsgroepen in hoofd- en bijzin: maar dit kon maandag niet worden bevestigd OF dat beter in kaart moet worden gebracht OF dat 22 kappers moeten worden opgeleid. (alle: Volkskrant, idem). Ze doen dat omdat ze denken dat dat beter is of ze denken helemaal niet, maar volgen gedachteloos wat ze door collega’s aangepraat is.

Dat levert gekunstelde bouwsels op als deze krantenkop: Assange zou als held moeten worden geëerd (Volkskrant, 4 dec. 2010), met de strekking waarvan ik ’t overigens wel eens ben. Ook grammaticaal niets op aan te merken, maar voor iemand met gevoel voor cadans en ritme, is ’t storend of, zoals Vondel ’t formuleerde: “ons oor wraeckt dat geluit; eenen valschen klanck, die de muzijck der tale bederft” (1650).

Hééééél leuk

Ik zat gisteren aan de lunch met een Poolse en een Catalaanse collega-taalkundige die allebei al een tijdje met Nederlanders verkeren. Ik stelde hun de vraag der vragen, wat ik eigenlijk het allerliefst zou willen weten: hoe klinkt onze taal wanneer je naar onze taal luistert zonder haar te verstaan? Je kunt het zelf niet weten, je kunt als moedertaalspreker nooit eens echt luisteren, altijd komt de betekenis er doorheen.

Daar kwam deze grafiek uit voort.

dinsdag 11 september 2012

Sprookjessymposium Meertens Instituut, 26 oktober 2012

Het DOC Volksverhaal, werkgroep 'Homo Narrans' organiseert op vrijdag 26 oktober 2012 op het Meertens Instituut te Amsterdam het symposium ‘Van kikvors tot droomprins: de wording van het sprookje’. In de lezingen komen ontstaansgeschiedenis, receptie en voortbestaan van het sprookje aan de orde.

Voor meer informatie zie DOC Volksverhaal of neem contact op met Marianne van Zuijlen.

Alba amicorum. Over de mogelijkheden van een bron


Symposium, vrijdag 16 november 2012, Radboud Universiteit Nijmegen.
Locatie: Nijmegen, Heyendaalseweg 141, Gymnasion 3, 13.30u-17u

In 2007 is het album amicorum van Johan van Lynden ontdekt in de collecties van de Van Batenborgh Stichting. Deze bijzondere ontdekking is de aanzet geweest voor onderzoek in samenwerking met de Radboud Universiteit. De teksten in het album worden uitgegeven en het album wordt in de culturele context geplaatst - en dus ook in de context van andere overgeleverde alba.

@iederwoord

Sinds een aantal weken volg ik op Twitter het account @iederwoord. Elke 15 minuten wordt er een tweet verstuurd met een woord uit de Nederlandse taal, in alfabetische volgorde. Het fenomeen is afgekeken van het Engelse account @everyword dat alle woorden van de Engelse taal twittert. Digitaal artiest Adam Parrish startte Everyword eind 2007 en denkt in mei 2014 alle Engelse woorden getwitterd te hebben. @Everyword verstuurt er elke 30 minuten één, maar dat vindt de beheerder van het Nederlandse account niet snel genoeg gaan:

Klankencyclopedie van het Nederlands (11): de [ŋ]

[ŋ] De [ŋ] (geschreven <ng>) maak je door de achterkant van je tong tegen je verhemelte te houden (op dezelfde plaats waar je een [k] zou maken) zodat de lucht er niet door kan. Door tegelijkertijd de doorgang naar je neusholte open te houden, stroomt de lucht door de neusgaten naar buiten.

De [ŋ] kan van alles niet. Aan het begin van een woord staan bijvoorbeeld: er is geen Nederlands woord dat met die klank begint (ngal of zoiets).


maandag 10 september 2012

Roerige tijden - Wat beweegt Vlaanderen?

Het Instituut voor Neerlandistiek van de Universiteit van Keulen organiseert op 24 en 25 september het achtste congres van de 'Fachvereinigung Niederländisch'.

Onder de titel 'Roerige tijden - Wat beweegt Vlaanderen?' wordt Vlaanderen in de schijnwerpers geplaatst. Twee dagen lang vinden voordrachten, workshops en performances over de Vlaamse literatuur, cultuur en politiek plaats en worden aan leraren Nederlands en andere belangstellenden vernieuwende didactische methodes aangereikt. Meer informatie op: http://www.niederlandistik.uni-koeln.de/335.html.

Een regel der Duytsche Schoolmeesters

Ik vertel geen nieuws als ik zeg dat www.dbnl.org een literaire goudmijn is, je kunt er uren op doorbrengen om van de ene verbazing in de andere te vallen. Mijn oog viel op Dirck Adriaensz. Valcooch, een zestiende-eeuwse dichter, van wie niet veel meer bekend is, dan dat hij geboren en later ook weer gestorven is. In 1591 werd er een boekje van hem gepubliceerd: Een Nut ende Profijtelijck Boecxken, ghenaemt een regel der Duytsche Schoolmeesters, die proghie-kercken bedienen, Nu eerst uitghegheven, ende ghepractiseert, door Dirck Adriaensz.Valcoogh, Schoolmeester tot Barsigherhorn.

Dit pedagogische werk is tot in de achttiende eeuw heruitgegeven, het was dus bijzonder invloedrijk. En inderdaad, we kunnen er veel van leren, hoe je inkt moet maken, bijvoorbeeld. Dat kan altijd van pas komen als je digibord het begeeft. Ook heel fijn voor als je horloge kapot is: de zonnewijzer. Maar nog mooier is de handleiding voor het slaan van kinderen.

Een-en-twintig


Afgelopen vrijdag hield de taalkundige Geert Booij een afscheidscollege in de aula van de Universiteit Leiden. Hij legde daarbij nog een keer uit hoe hij in de loop van zijn 47-jarige carrière is gaan denken over de manier waarop woorden worden gevormd (de morfologie). Er waren ook allerlei beroemde andere morfologen die lezingen hielden, het was een mooie dag.

Eén bewering van Booij viel me op. Die ging over telwoorden zoals een-en-twintig. Booij (in de gedrukte versie):

zondag 9 september 2012

De onmogelijkheid van Wikipedia

In de New Yorker van deze week staat een open brief van de schrijver Philip Roth. In het Wikipedia-artikel over zijn roman The Human Stain stond volgens hem een fout: er werd beweerd dat de hoofdpersoon op beroemde schrijver X was gebaseerd, terwijl volgens Roth eigenlijk de hoogleraar Y model had gestaan.

De kwestie van X en Y vind ik niet zo vreselijk belangwekkend – mij interesseert het feit dat Roth de fout in de Wikipedia alleen kon herstellen door een artikel in de New Yorker te schrijven. Had hij het niet eenvoudigweg uit het oorspronkelijke stuk kunnen halen of laten halen? Iedereen kan immers bij Wikipedia? Het antwoord is nee.

zaterdag 8 september 2012

De canonisering op het spoor: bloemlezingen als leidraad



De bloemlezing: veel lezers komen ermee in aanraking omdat ze een overzicht van de beste, belangrijkste of mooiste letterkunde kan bieden. In Op jacht naar de gezwinde grijsaard, de eenentwintigste Bert van Selmlezing (een jaarlijks terugkerend initiatief van de opleiding Nederlands van de Universiteit Leiden ter nagedachtenis aan boekwetenschapper Bert van Selm) laat Riet Schenkeveld-van der Dussen zien dat bloemlezingen een interessant onderwerp van onderzoek naar literaire canonvorming kunnen zijn.

Die schat die de verkiezingen wint

In het Nederlands kun je, net als in de meeste andere talen binnen één taal vaak lastig terugverwijzen naar dezelfde persoon met een hele zelfstandignaamwoordsgroep. Je kunt bijvoorbeeld niet goed zeggen:
- Alexander Pechtold denkt dat ze de leider van D66 gaan uitnodigen voor hun feestje. (raar) 
Althans, zolang Pechtold zelf de leider van D66 is, klinkt die zin raar (zodra de politieke verhoudingen veranderen wordt hij volkomen acceptabel).

Al lezende in Ogier van Denemerken – 7

Al lezende in Ogier van Denemerken – 7 : De heren Capartz en Thomaring

Amand Berteloot


Als Ogier weigert zich met Karel te verzoenen zolang deze niet bereid is hem de moordenaar van zijn zoon uit te leveren, komt het tot een heftig handgemeen in Karels paleis. Ogier weet dank zij de hulp van Willem Fierebras uit het paleis en uit Parijs te ontsnappen en is daarna dagenlang samen met zijn schildknaap Reynier onderweg. Als ze eindelijk een plaats hebben gevonden waar ze kunnen uitrusten, hun honger en dorst stillen en hun wonden verzorgen, horen ze opeens het geweeklaag van een vrouw. Als ze haar vinden, vertelt ze dat daar vlakbij een burcht is, waarvan de burchtheer iedereen die in de buurt komt, overvalt en in de gevangenis gooit. Net is haar vriend door een van de ridders uit het kasteel gevangen genomen en nu met hem op weg naar de burcht. Ogier laat Reynier, die geen paard heeft, bij de jonkvrouw achter en achtervolgt het koppel met de bedoeling ze in te halen voordat ze de burcht bereiken. Dat lukt, en in een tweegevecht doodt Ogier de ontvoerder en bevrijdt de gevangene. Vóór ze naar de jonkvrouw en Reynier terugkeren, vangen ze nog het paard van de gedode ridder voor Reynier. In het Heidelbergse handschrift luidt deze passage als volgt:

vrijdag 7 september 2012

Dubieus onderzoek over Wikipedia

U bent er gisteren misschien ook van geschrokken: het bericht dat onderzoekers van de Universiteit Twente hadden vastgesteld dat bijna driekwart van de artikelen op Wikipedia moeilijk te lezen zou zijn. Het bericht haalde de website van de Volkskrant (die verwijst naar De Telegraaf, maar die laatste krant heeft het bericht voor zover ik kan achterhalen niet online gezet) en die van Webwereld en van Onze Taal.
Dat zijn stuk voor stuk serieuze bronnen. Het is gebaseerd op een artikel in het wetenschappelijke elektronische tijdschrift First Monday. Maar het onderzoek is dubieus.

donderdag 6 september 2012

Hoe reëel is meer dan reëel?

Wat betekent reëel? Dat vroeg ik me gisterenavond ineens af toen ik een stukje van de historicus Han van der Horst las op het weblog Joop.nl. Daar stond:
Let wel: dat hoeft niet te gebeuren maar de kans dat het wel die kant op gaat, is meer dan reëel.
Die uitdrukking meer dan reëel moet ik al heel vaak hebben gehoord, hij klinkt me vertrouwd in de oren. Hij was me alleen nooit eerder als vreemd opgevallen. Het komt misschien vooral doordat in deze zin zo expliciet wordt gezegd dat de kans op een gebeurtenis meer dan reëel is en dat het toch niet hoeft te gebeuren, dat het me opviel.

Ogier van Denemerken : hoofdstukken 61-70


Ogier van Denemerken

Hertaling van het Middelnederlandse epos naar de Middelhoogduitse Ogier von Dänemark,
zoals bewaard gebleven in handschrift Heidelberg CPG 363,

door Amand Berteloot.

Hoofdstukken 61-70
(regels 2902-3302)

Verantwoording van de editie

woensdag 5 september 2012

Dag van de Friese taalkunde 2012

Het Taalkundich Wurkferbân van de Fryske Akademy organiseert dit jaar de vijfde Dag van de Friese taalkunde. Deze zal, evenals de vorige keren, weer een informeel karakter hebben. De dag is bedoeld voor iedereen die zich direct of indirect bezig houdt met de taalkunde van het Fries: grammatica, fonetiek/fonologie, naamkunde, lexicologie, sociolinguïstiek, historische taalkunde, enz. In de lezing kan over wetenschappelijk onderzoek gerapporteerd worden, maar presentaties van onderzoeksplannen, van speculaties of van taaldatabanken zijn ook welkom. Lezingen kunnen gehouden worden in alle talen behorende tot de West-Germaanse taalfamilie.

Congres 'Nederlands - balans en beleid'

Zaterdag 22 september 2012, 13.15-17.30 u.
Faculty Club, Achter de Dom 7, Utrecht

Het jubileumcongres van de LVVN (dit jaar bestaan we 25 jaar) gaat over actuele kwesties binnen het vak Nederlands (in Nederland en in België) aangaande onderwijs en taalbeleid.

Streektaalconferentie 28 september 2012


De Stichting Nederlandse Dialecten (SND), Gelders Erfgoed en Variaties vwz organiseren op 28 september in congrescentrum Droom in Elst (Gelderland) de 7de internationale streektaalconferentie. het thema is (streek)taal als erfgoed?! Taalkundigen, erfgoedprofessionals en beleidsmensen buigen zich over de vraag of streektalen ook geborgd moeten worden als een vorm van immaterieel erfgoed. 

Sprekers zijn o.a. Rob Belemans, Hans Bennis en Pieter Matthijs Gijsbers. meer informatie en het programma op www.gelderserfgoed.nl/nieuws.php?ID=118.

Kleine inleiding tot de vergelijkende rijmkunde


Het is niet eerlijk: in sommige talen kun je amper je mond opendoen zonder te rijmen, in andere talen is het zwoegen om rijmkoppels te vinden. Hoe hebben liedtekstschrijvers en traditionele dichters dat opgelost?

Laat ik eerst even toelichten dat ik het hier over volrijm heb, het klassieke type dat we in het Nederlands meestal kortweg ‘rijm’ noemen: denken  schenken, Sinterklaas – pieterbaas, dat werk. Daarvan is sprake als de laatste beklemtoonde klinker én alle daarop volgende klanken van de rijmwoorden gelijk zijn, terwijl de medeklinker ervóór juist verschillend is; ik sla nu even wat complicaties en subtiliteiten over.

Die definitie heeft drie consequenties voor het rijmgemak van talen.

Monniken en notarissen

Waarom schrijf je een enkele k in monniken, een enkele g in hevige en een enkele l in stencilen, maar een dubbele s in notarissen? Waarom een enkele m in Mokumer en een enkele l in wandelen, maar een dubbele s in bolussen? Daarover schreef de roemruchte Groningse hoogleraar A. Sassen (1921-1999) in 1977 een artikel in het Groningse tijdschrift Tabu, dat de DBNL deze week gedigitaliseerd heeft.

De kwestie is bij mijn weten in de afgelopen 35 jaar niet meer onderzocht. Toch lijkt me er wel het een en ander over te zeggen; de fonologie is voldoende voortgeschreden om de kwestie duidelijker te maken. De algemene regel is dus dat je geen dubbele medeklinker schrijft na een klinker die een sjwa weergeeft: dat is immers wat monn[ə]ken, hev[ə]ge, stenc[ə]len, Moku[ə]mer.

dinsdag 4 september 2012

Geen Daden Maar Woorden Festival


Geen Daden Maar Woorden Festival is het festival van de hedendaagse letteren. Zaterdag 6 oktober vanaf 19:30 wordt het publiek in de Rotterdamse Schouwburg getrakteerd op een stortvloed aan experimentele voorstellingen, beroemde auteurs, jong schrijftalent, muziek en film- en theaterproducties die je nog lang bijblijven.

Boekpresentatie en studiedag: Text editing: A Handbook

Op 21 september wordt tijdens een studiedag in het historische Hof Van Liere van de Universiteit Antwerpen Text editing: a handbook for students and practitioners voorgesteld. 
De sprekers zijn prof. dr. Jan Renkema (Universiteit Tilburg), dr. David Owen (Universitat Autònoma de Barcelona) en Catherine Grady (Copy Editing Antwerp) en de auteurs, prof. dr. WAM Carstens (Noordwes-Universiteit Suid-Afrika), John Linnegar (Edit and Train South Africa) en prof. dr. K. Van de Poel (Universiteit Antwerpen).

Nieuwe editie Journal of Dutch Literature (2012-1) online



Bij Amsterdam University Press is de nieuwe editie verschenen van Journal of Dutch Literature, een Engelstalig e-tijdschrift over Nederlandse letterkunde van de Middeleeuwen tot heden.

Alle artikelen zijn online volledig toegankelijk op http://journalofdutchliterature.org/ .

Een laconiek gevoel voor taal

Lang leve Frank Jansen

Als er een nieuw nummer van Onze Taal in de bus ligt, hoop ik altijd dat er een artikel van Frank Jansen in staat. De Utrechtse taalkundige is onlangs zestig geworden. In het septembernummer van Onze Taal viert hij die verjaardag met een artikel over de kunst van het schrijven voor ouderen. Dat begint zo:
Een tijdje geleden, toen ik nog onder de 60 was, viel mijn oog op een advertentie van een Duits kasteelhotel. Je kon er door een sprookjesachtig landschap wandelen naar het klooster Oybin, "dat u onder andere ook met de Zitauer smalspoorbaan kunt bereiken." Een aanlokkelijk aanbod, maar waarom die nadruk op de verschillende wegen naar dat klooster? Pas enkele zinnen verder, over tuin- en borduurwerktentoonstellingen en de huur van nordicwalkstokken, had ik het door. De advertentie was voor ouderen, de wandeltocht waarschijnlijk alleen een prikkel tot weemoedig terugblikken, en het treintje een hele geruststelling.

maandag 3 september 2012

Middelnederlandse scheldwoorden 6

Om eerlijk te zijn dacht ik dat het samenstellen van een Middelnederlandse scheldwoordenlijst op basis van de rederijkerswoordenlijst een klein klusje was. Het tegendeel bleek waar. Dit is nu al deel 6... (Deel 1 staat hier.) En er zullen nog meer afleveringen volgen. Excuses voor de overlast.


Te populair


Vanavond begint de achtdelige serie Dat is andere taal (Nederland 2, 19:35 - 20:05). Ik ben op een aantal manieren betrokken bij die serie: ik heb de redactie geholpen bij het vinden van onderwerpen en van de geïnterviewden, voor zover dat geen 'Bekende Nederlanders' waren. Ik treed zelf in twee afleveringen op en heb meegeschreven aan het boek dat de de serie begeleidt. Bovendien hebben we op het Meertens Instituut een begeleidende website gemaakt, met onder andere een Taaldetector.

zondag 2 september 2012

Nederlab - voor al uw diachrone onderzoeksvragen

door Nicoline van der Sijs

Op 12 juni is in Neder-L gemeld dat het project ‘Nederlab - een laboratorium voor onderzoek naar de veranderingspatronen in de Nederlandse taal en cultuur’ 4 miljoen euro subsidie heeft ontvangen van NWO, KNAW, CLARIAH en CLARIN, inclusief matching van wetenschappelijke instituten en universiteiten. Inmiddels is er een projectwebsite in de lucht, http://www.nederlab.nl, waarop de oorspronkelijke aanvraag, de organisatiestructuur van het project en enkele persberichten zijn te vinden. Ik grijp de lancering van de website graag aan om wat achtergrondinformatie te geven over het project en een oproepje te doen.

Klankencyclopedie van het Nederlands (10): de [y]

[y] De [y] (in onze spelling geschreven als u, zoals in nu) is een klinker halverwege de [i] (ie) en [u] (oe). Dat blijkt uit de manier waarop je hem maakt: plaats je tong alsof je een [i] gaat zeggen (dat wil zeggen, de voorkant van je tong omhoog), maar plaats je lippen in de vorm van de [u] (dat wil zeggen, tuit ze een beetje). Dan zeg je automatisch een [y].

Er is iets lastigs aan die combinatie. Het tuiten van je lippen heeft een effect op de klankkwaliteit die vergelijkbaar is met het optillen van de achterkant van je tong, niet de voorkant. De [u] (tuiten en achterkant tong) en de [i] (niet tuiten en voorkant) zitten daarom allebei precies goed in de mond. De meeste talen van de wereld hebben daarom zowel een [i] als een [u].

zaterdag 1 september 2012

Dapper roepen maar niets lezen

Over het Verkavelingsvlaams

Het komt niet vaak voor dat een academisch boek over taal onmiddellijk tot discussie in de krant leidt, maar de Antwerpse taalkundigen Kevin Absillis, Jürgen Jaspers en Sarah Van Hoof is het gelukt met hun boek De manke usurpator. Over Verkavelingsvlaams, dat donderdag verscheen.

De Vlaamse kranten stonden er vol van. Allerlei schrijvers bemoeiden zich ermee: Geert van Istendael, Dimitri Verhulst en Stefan Hertmans. De schrijvers stelden zich stuk voor stuk op als hoeders van de cultuur tegen die verderfelijke academici. Maar geen van hen geeft er blijk van ook maar een blik in het door hen zo verfoeide boek geworpen te hebben.

Klassiek


Een gedicht dat voor je ogen klassiek wordt. Ik kwam het tegen op de poëziekalender van Meulenhoff en kocht meteen het recente nummer van Het Liegend Konijn dat als bron werd vermeld. Het bevatte tien gedichten van een dichter die – blijkbaar - in 2003 zijn laatste bundel had gepubliceerd. Op zijn naam was ik wel eens gestuit in bloemlezingen, maar die paar losse gedichten hadden nooit veel indruk op me gemaakt. Dat deed dat ene gedicht nu wel – dat ene gedicht dat de samenstellers van de kalender uit een tijdschrift hadden geplukt. Gelijk hadden ze, vond ik, en ook de negen andere gedichten in Het Liegend Konijn waren niet mis.